ارزیابی وضعیت محرومیت نسبی فردی و گروهی درشهر تبریز و تاثیرشبکه های اجتماعی مجازی برآن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکترای جامعه‌شناسی سیاسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی؛ تهران. ایران

2 استاد گروه جامعه‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات؛ تهران، ایران.

چکیده

هدف این پژوهش بررسی وضعیت محرومیت نسبی فردی وگروهی در شهر تبریز و تأثیر شبکه­های اجتماعی مجازی بر آن است. محرومیت نسبی در این تحقیق دردو بعد محرومیت نسبی فردی و محرومیت نسبی گروهی (درسه بعد فرهنگی، اقتصادی و سیاسی) سنجش و مورد تحلیل قرار گرفته است. روش پژوهش پیمایش و جامعه آماری شامل شهروندان بالای 15 سال تبریزی است که 444 نفر از طریق فرمول‌کوکران تعیین شده است. روش نمونه­گیری خوشه­ای چند مرحله­ای است و نمونه­های هرخوشه به صورت تصادفی سیستماتیک انتخاب شده­اند. یافته­ها نشان می­دهد که میزان محرومیت نسبی گروهی بیشتر از محرومیت فردی است. از بین ابعاد محرومیت نسبی‌گروهی نیز بعد فرهنگی محرومیت گروهی به مراتب بالاتر از ابعاد اقتصادی و سیاسی است. بررسی تاثیر شبکه­های‌ اجتماعی مجازی بر محرومیت نسبی نشان داد که «حضور با هویت واقعی ‌در شبکه‌های اجتماعی مجازی» باعث کاهش محرومیت نسبی فردی و «ناراحتی ازمحرومیت» می­شود. همچنین «مدت استفاده از شبکه­های اجتماعی مجازی» باعث افزایش محرومیت نسبی‌گروهی و «فعال بودن کاربران» در این شبکه­ها افزایش «ناراحتی و دلخوری از محرومیت گروهی» و «مدت استفاده»  افزایش «امید به بهبود محرومیت گروهی» را در پی دارد. نتیجه به دست آمده نشان می­دهدکه میزان اثرگذاری شبکه­های اجتماعی مجازی بر محرومیت نسبی به کیفیت استفاده کاربران از این شبکه­ها بستگی دارد و نوع مواجهه و بهره­مندی از این شبکه­ها، اثرات متفاوتی بر محرومیت نسبی به همراه دارد. 

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Assessing the Personal and Group Relative Deprivation in the Tabriz and the Impact of Online Social Networks on it

نویسندگان [English]

  • Hossein Heidari 1
  • Bagher Saroukhani 2
  • Mehrdad Navabakhsh 2
1 PhD in Political Sociology, Department of Sociology, Institute for Humanities and Social Studies; Tehran, Iran.
2 Prof, in Department of Sociology, Islamic Azad University, Science and Research Branch; Tehran, Iran.
چکیده [English]

The purpose of this study is to investigate the impact of online social networks on personal and group relative deprivation. In this study, Relative deprivation has been measured and analyzed by two dimensions: personal relative deprivation and group relative deprivation (in three dimensions: cultural, economic and political relative deprivation). The research method is survey and the statistical population includes 444 citizens in Tabriz who have been determined by Cochran formula. The sampling method is multi-stage cluster sampling and the samples of each cluster have been selected systematically randomly. The findings showed that the group relative deprivation rate is more than personal deprivation. Among the dimensions of group relative deprivation, the cultural dimension of group deprivation is far higher than the economic and political dimensions. The study of the effect of online social networks on relative deprivation showed that the "duration of using social networks" increases the personal relative deprivation and "presence with real identity" in these networks reduces the personal relative deprivation and "resentment of deprivation". "The amount of time use online social networks" and "presence with real identity in online social networks" increase the group relative deprivation and "the amount of users'' activity" in these networks increases the resentment of group deprivation and "the hope for improving the deprivation". The results showed that the impact of online social networks on relative deprivation does not depend on the extent of time use, but it depends on the quality of users'' use of online social networks. The type of exposure and using these networks have different effects on relative deprivation.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Online Social Networks
  • Relative Deprivation
  • Personal and Group Relative Deprivation

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار